مصاحبه هفته نامه پیغام با علی احم

MuSicParS

گفت و گو با "علی احمدی" سرپرست گروه نونوا به انگیزه ی انتشار آلبوم پیشکش:

باید به سمت نوآوری و تجربه های تازه حرکت کرد

هفته نامه پیغام: پیش آغاز: "علی احمدی" ـ هنرمند مطرح عرصه ی موسیقی ـ در سال 1372 فعالیت در این حوزه را با هنرنمایی در گروه های سرود دانش آموزی آغاز کرد و پس از کسب عناوین مختلف در جشنواره های موسیقی با تجربه اندوزی و تلاش و پشتکار مستمر و بی وقفه ، گروه موسیقی "نونوا" را در سال 1377 پایه ریزی کرد. او با گروه "نونوا" در شهرهای مختلف ایران به اجرای کنسرت پرداخت؛ کنسرت هایی که با استقبال عموم مواجه شدند. "علی احمدی" نخستین آلبوم اش را با عنوان "یزله" علی رغم آماده سازی،عرضه نکرد، اما با عرضه ی آلبوم موفق "چیش انتظار" با اعضای گروه "نونوا" در میان اهالی موسیقی و اقشار مختلف جامعه درخشید و این آلبوم با استقبال عموم مواجه شد. بی تردید برگزاری کنسرت "چیش انتظار" نیز در مجتمع فرهنگی ـ هنری بوشهر هیأت خاطره یی به یاد ماندنی در اذهان تمامی علاقه مندان موسیقی ثبت شده است. دو هفته ای ست که نیوشای سومین آلبوم گروه "نونوا" هستیم؛ آلبومی متفاوت با بهره جویی از موسیقی تلفیقی و سرپنجه های جادویی نوازندگانی جوان و توانمند، آهنگ های دلپذیر علی احمدی و ترانه های رؤیایی ابراهیم بردبار.
"علی احمدی" این بار با "پیشکش" به خانه های مردمِ بزرگِ زادبوم اش آمده، پس به پاس هنر او و یارانش، درها و دریچه ها را می گشاییم تا شمیم شعر و موسیقی با عطر محبوبه و یاس درآمیزد و بهار در بهار شود.

با این هنرمند ارزنده به انگیزه ی انتشار آلبوم "پیشکش" به گفت و گو نشستیم:

*در آغاز؛ لطفاً توضیح دهید چرا در آلبوم "پیشکش" نشانی از اعضای پیشین گروه "نونوا" نمی بینیم و با اعضایی جدید آلبوم "پیشکش" را تهیه و عرضه کردید؟

ـ پس از انتشار آلبوم "چیش انتظار" بین من و خواننده ی آن آلبوم اختلاف نظری پیش آمد. من مایل بودم با یک سبک جدید و متفاوت ادامه بدهم و بر اساس این ایده، آن گروه را به یکی از اعضا سپردم و پس از هفت سال از آن جمع جدا شدم. خوشحالم از این که آلبوم "چیش انتظار" پیشینه ی خوبی برای اعضای آن گروه شد و بی تردید اگر این آلبوم عرضه نمی شد، کار آن ها هم تداوم نداشت، اما باید تأکید کنم که نام "نونوا" به شکلی انحصاری به من و گروه فعلی ام تعلق دارد. به هر حال، من با سبکی جدید و گروهی با اعضای جدید، حرکتم را ادامه دادم و در آینده یی نزدیک از این گروه بسیار خواهید شنید.

*قطعات آلبوم "چیش انتظار" نمایانگر رویکرد شما به سمت اجرای اصیل و سنتی موسیقی بوشهر است، اما در آلبوم "پیشکش" به سمت موسیقی تلفیقی متمایل شده اید، چرا؟

ـ هدف من در آلبوم پیشین، جا انداختن سبک و شیوه یی بود که آقای شریفیان پایه گذار آن بود. بر روی قطعات آن آلبوم هم آهنگ سازی شده بود و من از موسیقی بوشهر کاور نکرده بودم، اما تنظیم قطعات نزدیک به قطعات آقای شریفیان بود. من به این نتیجه رسیدم که گروه های موسیقی که در بوشهر فعالیت می کنند، یک مسیر را ادامه می دهند. آلبوم هایی را که عرضه شد، در خیلی از نقاط کشور ندیدم و این یعنی در خیلی از شهرها موسیقی ما شنیده نشد. اما آلبوم "پیشکش" در مدت کوتاهی که عرضه شده، توجه هموطنان مان در اکثر نقاط کشور را جلب کرده و با توجه به فروش قابل قبول در دو هفته ی اخیر، امیدوارم رکورد چشمگیری را به جا بگذارد.

*آیا آلبوم های بعدی شما هم تداوم این شیوه ی اجرایی خواهند بود و دیگر به سمت اجرای اصیل موسیقی بوشهر بازنخواهید گشت؟

ـ تکرار و اغراق در اجرای موسیقی اصیل بوشهر، جایگاه و ارزش های این موسیقی ناب و جذاب را مخدوش می کند. ترانه هایی بر روی این ملودی ها گذاشته می شود که تناسبی ندارند. من تلاش کردم با این شیوه ی آهنگ سازی و اجرا، موسیقی را فراتر از مرزهای جنوبی ببرم و در مقیاسی بسیار گسترده تر مطرح کنم.

*آیا در "پیشکش" در جمع سازهای کوبه یی از سازی برای نخستین بار استفاده کرده اید؟

ـ بله، کُلاً از سازهای آکوستیک استفاده کردیم. در این راستا می توان از ترکیب ساز کوزه با سازهای محلی، با نگو بینگو در ترکیب کاملاً جدید و استفاده از چهارنمونه از این ساز با کوک های مختلف و بهره جویی از سازهای پرکاشنی و تمپوها با کوک مختلف یاد کرد.

*فضای غالب از جنبه ی زبان اشعار و آهنگ سازی به سمت موسیقی پاپ گرایش دارد. آیا قصد داشتید این آلبوم فارغ از مرزبندی های اقلیمی مطرح شود؟

ـ موسیقی پاپ، یک موسیقی مردمی است و به باور من تنها شیوه یی که می توانستیم موسیقی بوشهر را به شکلی گسترده مطرح و معرفی کنیم، در آمیختن موسیقی پاپ و فولکلوریک بود.

*در هشت قطعه ی آلبوم "پیشکش" از ترانه های شاعر مطرح هم اقلیمی "ابراهیم بردبار" بهره گرفته اید. چرا مانند" چیش انتظار" از ترانه های شاعران مختلف استفاده نکردید و ترجیح دادید با یک شاعر همکاری کنید؟

ـ در آغاز ما از شاعران مختلف بهره گرفتیم، اما متأسفانه سخت گیری های شورای شعر، اصلاحیه های بی مورد بر روی اشعار و تأیید نکردن ترانه ها موجب شد صرفاً از ترانه های آقای بردبار استفاده کنم. لازم می دانم از دوست ارجمندم آقای بردبار قدردانی کنم که علاوه بر سرایش ترانه هایی تأثیرگذار، در پی گیری مجوز اشعار نیز به من یاری رساند. در آلبوم بعدی، بی تردید و با کمال افتخار از اشعار شاعران مختلف استفاده خواهم کرد.

*ایده ی استفاده از دو خواننده چگونه و با چه ضرورتی در ذهن شما شکل گرفت؟

ـ ایجاد تنوع در این آلبوم برای من خیلی مهم بود، به همین دلیل این ایده به ذهنم رسید که قطعات آلبوم با دو خواننده اجرا شود. حتا در قطعه ی "خیام خوانی" نیز از چهارخواننده استفاده کرده ام.

*همراهی با برادران پُر آوازه ی "شهرکی" چگونه بود؟ با توجه به تجربیات شان در حوزه ی موسیقی، قطعات آلبوم را چگونه ارزیابی کردند؟

ـ سپاس ویژه از برادران هنرمند "شهرکی" که با وسواس خاصی کار ضبط و و مسترینگ آلبوم را به شکلی حرفه یی به پایان رساندند. ارزیابی این دو هنرمند بنام درباره ی قطعات به ویژه خیام خوانی مثبت بود و من از نظرات شان بسیار بهره گرفتم.

*از پیشینیه ی هنری" امیر عبدالله" نوازنده ی عود بگویید و این که چگونه در میان نوازندگان این ساز، او را برگزیدید؟

ـ امیر عبدالله، ایرانی تبار، متولد کویت و فارغ التحصیل آکادمی هنر این کشور است و آلبومی را هم با عنوان "غصه مخور" عرضه کرده است. من یک فضای هارمونیک خاص در نظر داشتم و او را به دلیل تسلطی که بر روی ساز "عود" داشت، انتخاب کردم. باید بگویم او نیز مثل برادران شهرکی، شریف و دوست داشتنی است.

*از نوازندگان دیگر گروه بگویید. در بحث نوازندگی، عملکردشان را چگونه ارزیابی می کنید؟

ـ نوازنده ها را به دلیل شرایط خاصی که داشتیم، انتخاب کردم. برای این که قطعات یکنواخت نشود، در ریتم ها از همه ی نوازنده ها استفاده کردم. برای اولین بار، من شیوه ی "سوال و جوابی" برای سازهای ضربی استفاده کردم که حتماً برای شنونده جذاب خواهد بود. در مجموع از کار همه ی نوازنده ها راضی هستم.

*چرا ترانه ی "سرزمین" را با همان ملودی "بی قرار" اجرا کردید؛ ملودی ای که در "چیش انتظار" اجرا شده بود؟

ـ این قطعه را ما به صداوسیما داده بودیم و یکی از قطعاتی بود که به طور مستمر از رادیو و شبکه های مختلف تلویزیون پخش می شد، اما متأسفانه مسئولان "صداوسیما" کم لطفی کردند و شعری را که حتا نمی شد نام "شعر طنز" را بر آن نهاد روی ملودی این ترانه گذاشتند که از شبکه ی استانی (بوشهر) پخش شد. در نتیجه به عنوان اعتراض به این کُنش، شعر این قطعه را تغییر دادم و با یک تنظیم جدید در آلبوم "پیشکش" اجرا شد. قصد دارم دو قطعه ی دیگر از آلبوم "چیش انتظار" را نیز با تنظیم مجدد در آلبوم های بعدی اجرا و عرضه کنم.

*"خیام خوانی" از محبوب ترین قطعات در موسیقی بوشهر است. چه تفاوت هایی را می توان در اجرای این قطعه در "پیشکش" نسبت به اجراهای دیگر برشمرد؟

ـ این اجرا، اجرایی متفاوت از "خیام خوانی" است. در این اجرا، چهارخواننده به "خیام خوانی" پرداخته اند و تفاوت و تنوع ریتم و استفاده از "کوزه" و سازهای دیگر فضایی خاص به این اجرا داده است. ضمن تقدیر از همه ی این هنرمندان، سپاس ویژه یی نیز باید از اجرای "احمد قربانی " داشته باشم.

* آیا الگویی برای طراحی جلد آلبوم در اختیار داشتید یا کاملاً جدید و ابتکاری بود؟

ـ کاملاً ابتکاری بود. ما سعی کردیم با رویکردِ تنوع خواهانه یی که در اجرای قطعات داشتیم در طراحی آلبوم نیز کار متفاوتی انجام دهیم و امیدوارم که موفق عمل کرده باشیم. بجاست قدردانی ام را از طراح ارزنده خانم "ایلناز برمایه" برای این طراحی حرفه یی اعلام کنم.

*ایده ی آن عکس گروهی بر روی جلد آلبوم چگونه شکل گرفت؟

ـ این عکس را دی ماه و در ماه محرم گرفتیم. خاطره ی خوبی شد. غروب بود و آب دریا بسیار سرد، اما برای این که تصویر متفاوت و خاطره انگیزی برای آلبوم ثبت شود، عاقبت دل و تن به دریا زدیم.

*از چگونگی اسپانسری "هتل سیراف" و توافق تان با دو تهیه کننده ی آلبوم بگویید. آیا از سوی مسئولان نهادهای فرهنگی حمایتی صورت گرفت؟

ـ متأسفانه مسئولان از ما هیچ گونه حمایتی نکردند و تأسفِ دیگر این که هیچ یک از بوشهری هایی که شرایط مطلوبی داشتند، حاضر نشدند حتا اسپانسر کنسرت ما شوند و این بر خورد را بگذارید کنار شور و هلهله یی که برای کنسرت امثال "رضا صادقی" با بلیت های 50 هزار تومانی شاهدیم. در این جا لازم می دانم از آقای "کاظم بختیار" ـ مدیر گیلانی هتل سیراف ـ تشکر ویژه داشته باشم و همچنین قدردانی ویژه از مدیر برنامه های گروه مهندس بهروز فرح شیرازی و نیز مهندس سیدبهزاد حسینی که بدون همراهی این بزرگواران، آلبوم "پیشکش" به ویژه با این کیفیت عرضه نمی شد.

*یادی هم از یاران مؤسسه ی فرهنگی هنری "دیباذر" داشته باشیم که عملکردشان در حرکت های فرهنگی هنری و حمایت از هنرمندان بوشهری، مثال زدنی است.

ـ ضمن سپاس، آرزوی موفقیت می کنم برای دو دوست ارجمندم مصطفی و مرتضا خوبانی که واقعاً به من و گروه لطف کردند و با حساسیت خاصی روند انتشار آلبوم را پیگیری کردند.

*با توجه به حساسیت های ویژه تان در ارائه ی یک آلبوم موسیقی، از روند آماده سازی آلبوم "پیشکش" بگویید و مشکلات و موانعی که با آن ها در این مسیر مواجه شدید؟

ـ در وهله ی اول، حدود دو سال مجوز اشعار به طول انجامید و طبق قانون جدید شورای شعر، مجوز اشعار باطل شد و ما این شعرها را دوباره ارائه دادیم. دوم این که برای ارائه ی یک سبک جدید و متفاوت به زمان نیاز داشتیم. سوم، حساسیت من در بخش ضبط و مسترینگ بود و در ادامه یک مشکل عجیب به وجود آمد: مجوز موسیقی را که کمتر از دو ماه صادر می کنند، شش ماه طول کشید. بعد از این که تمامی مجوزها صادر شد، چهارماه بعد به مرحله ی "امضا" رسید! مجموعه ی این عوامل و نیز تیراژ بالا موجب تأخیر در انتشار آلبوم شد.

*از آغاز عرضه ی آلبوم "پیشکش" تاکنون، استقبال عموم را چگونه دیدید؟

ـ استقبال خیلی خوب بوده و همین الان هم رکورددار فروش در بین آلبوم های بندری هستیم. مردم به ما لطف دارند.

*از کنسرت هایتان در آینده بگویید. آیا در این کنسرت ها از نوازندگی برادران هنرمند "شهرکی" بهره خواهید گرفت یا گزینه هایی برای ایشان در نظر دارید؟

ـ چند تور کنسرت در داخل کشور داریم که از ماه ها قبل برنامه ریزی کرده ایم. در مورد "برادران شهرکی" باید بگویم ما فقط در آلبوم همکاری داشتیم و در کنسرت ها قصد استفاده از سازهای کلاسیک ندارم.

*استارت آلبوم سوم گروه "نونوا" را چه زمانی خواهید زد؟

ملودی ها برای دو آلبوم کاملاً متفاوت آماده است، فقط کمبود ترانه های خوب و تأثیرگذار، سرعت ما را کُند کرده است.

وضعیت فعلی "موسیقی بوشهر" را چگونه ارزیابی می کنید؟

ـ متأسفانه شرای*ط مطلوبی بر موسیقی بوشهر حکمفرمانیست. تکرار و چرخیدن در یک مسیرِ بارها طی شده به ریشه ی موسیقی ما لطمه خواهد زد. به باور من، یگانه راه برای خارج شدن از این فضای ملال آور، حرکت به سمت نوآوری و تجربه های تازه است.

*کلام آخر؟

ـ خدایا تو را شکر می کنم که به من قدرتی دادی تا از شروع دوباره نترسم.